Μαθητές απευθύνονται στη Βουλή, για τη φτώχεια

Μάλτα, 10 Μαϊου 2010. Μπορεί να είναι νέοι, αλλά είναι μαθητές που μιλούν σε μία συζήτηση στη Βουλή των Αντιπροσώπων την Παρασκευή, καταδεικνύοντας έντονη συνειδητοποίηση για σοβαρά ζητήματα, όπως η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός.

Μαθητές των St Joseph School Sliema, Stella Maris College και San Andrea School κάθισαν στα έδρανα, που συνήθως καταλαμβάνονται από την αντιπολίτευση, και συζήτησαν για τα ζητήματα με έναν τρόπο, τον οποίο ένα Μέλος του Κοινοβουλίου περιέγραψε ως "καλύτερα από κάποιους λόγους που ακούμε στο Κοινοβούλιο".

Ανάμεσα σ΄αυτούς που ήταν παρόντες στη συζήτηση, ήταν ο Ευρωπαίος Επίτροπος, John Dalli, η Υπουργός Παιδείας Dolores Cristina, ο William Martin, Διευθυντής της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη Μάλτα, ο Julian Vassallo, Διευθυντής του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη Μάλτα, και η Κοινοβουλευτική Γραμματέας για τη Νεολαία, Clyde Puli.

Οι λέξεις φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός ήχησαν απόμακρες για πολλούς, είπε ένας μαθητής της 3ης Τάξης του San Andrea School, αλλά ίσως είναι πιο κοντά απ’όσο μπορεί κάποιος να υποψιαστεί αρχικά.

‘Πριν από ένα χρόνο, η οικογένειά μου φιλοξένησε στο σπίτι τον Andrea, έναν φίλο μου από την Ιταλία. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης της οικογένειάς του, πληροφορήθηκαν ότι ο σεισμός στο Abruzzo είχε καταστρέψει το σπίτι του, και η οικογένειά του, που ζούσε σχετικά άνετα, εξαναγκάστηκε σε φτώχια. Το πρόβλημα έγινε ακόμη μεγαλύτερο, καθώς ο πατέρας του ντρεπόταν να δηλώνει τη διεύθυνση του καταφυγίου στο οποίο ζούσαν, όταν υπέβαλλε αιτήσεις για εργασία’, αφηγήθηκε ο μαθητής.

Το Μέλος του Κοινοβουλίου των Εργατικών, Michael Farrugia είπε ότι το 15 τοις εκατό του πληθυσμού της Μάλτας, που ζουν στη φτώχεια ή σε κίνδυνο να φτάσουν σε αυτό το σημείο, είναι χαμηλότερο από το μέσο όρο της ΕΕ, που είναι 17 τοις εκατό. Ο Dr Farrugia είπε ότι, εντούτοις, είναι ανησυχητικό ότι 22 τοις εκατό των παιδιών, είναι φτωχά ή σε κίνδυνο φτώχιας, με κάποιες οικογένειες να μην στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο, επειδή δεν θα μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά το κόστος των βιβλίων.

Το κράτος, πρόσθεσε, πρέπει να δώσει εργαλεία και να αποφεύγει με κάθε τρόπο την ‘παγίδα του οφέλους’.

Ο ομιλητής Michael Frendo είπε ότι η ΕΕ είχε ήδη μία διορατική άποψη του ρόλου, που πρέπει να διαδραματίσει στον κόσμο, με την προ 60 ετών Δήλωση Schuman, που αναφέρει: ‘Με αυξημένους πόρους, η Ευρώπη θα είναι σε θέση να συνεχίσει την επίτευξη ενός από τους ουσιαστικούς στόχους της, δηλαδή, την ανάπτυξη της Αφρικανικής ηπείρου."

Μιλώντας γι΄αυτό, ένα κορίτσι από το St Joseph School, η Sliema, είπε ότι μία καλύτερη ιδέα θα ήταν, αν αντί για την παροχή τεχνολογικών μέσων στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, τα χρήματα ξοδεύονταν για την εκπαίδευση, προσθέτοντας ότι θα ήταν επίσης το κλειδί για έναν καλύτερο οικογενειακό προγραμματισμό.

Το Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου των Εργατικών Edward Scicluna, σημείωσε ότι τις περισσότερες φορές, η καλύτερη βοήθεια δόθηκε από τους ΜΚΟ, που πήγαν οι ίδιοι στα χωριά και εκτέλεσαν συγκεκριμένα προγράμματα για την κοινότητα. Ένα κορίτσι από το San Andrea School είπε ότι οι γυναίκες εκπροσωπούνται ανεπαρκώς στο Κοινοβούλιο και σε διοικητικές θέσεις, κάτι που σημαίνει ότι ο λόγος τους δε λαμβάνεται υπόψη τόσο, όσο θα έπρεπε.

Ένα αγόρι από το Stella Maris College προχώρησε περαιτέρω αυτό το συλλογισμό, λέγοντας ότι ‘τα σχολεία πρέπει να καλύψουν τις ανάγκες μας και όχι το αντίθετο’, προσθέτοντας ότι ‘ο αποκλεισμός αφορά όλους μας’, κάτι που παρακίνησε τον Dr Farrugia να απαιτήσει ένα χειροκρότημα.

Η Υπουργός Παιδείας, Dolores Cristina, είπε ότι η επένδυση στην εκπαίδευση είναι μία επένδυση στην κοινωνική πολιτική. ‘Οποιαδήποτε σταδιοδρομία επιλέξετε, σας συμβουλεύω να αναζητήσετε την ευτυχία και τη γαλήνη που αξίζετε’, είπε στους μαθητές.

(Συγγραφέας): David Schembri, πηγή: Times of Malta)